Informacje od pedagoga

Przydatne informacje dla uczniów i rodziców:

Rodzic i nastolatek w dialogu – jak rozmawiać w trudnych momentach

Okres dorastania to czas intensywnych zmian – emocjonalnych, społecznych i biologicznych. Nastolatkowie uczą się samodzielności, testują granice i poszukują własnej tożsamości. Dla rodziców bywa to wyzwaniem, szczególnie gdy pojawiają się tematy trudne, takie jak alkohol, dopalacze czy inne zachowania ryzykowne.

W takich sytuacjach rozmowa oparta na zaufaniu, spokoju i uważności ma ogromne znaczenie profilaktyczne i wychowawcze.

Zasada 7 kroków prowadzenia rozmowy z nastolatkiem

  1. Nazwij problem lub swój punkt widzenia – opisz to, co widzisz lub co Cię martwi, bez ocen i oskarżeń.

  2. Daj dziecku przestrzeń do wypowiedzi – zapytaj o jego zdanie i wysłuchaj do końca.

  3. Spróbuj zrozumieć perspektywę nastolatka – okaż empatię, nawet jeśli się nie zgadzasz.

  4. Wyraź swoje uczucia i oczekiwania – mów jasno i spokojnie („martwię się”, „zależy mi”).

  5. Przekazuj rzetelne informacje – opieraj się na faktach, nie na straszeniu.

  6. Ustal wybory i konsekwencje – jasno i wspólnie.

  7. Bądź konsekwentny/a – realizuj ustalone zasady.

Czego unikać w rozmowie z nastolatkiem?

Niektóre reakcje – choć często wynikają z troski – mogą zamknąć dziecko na dalszy dialog:

  • moralizowania i wykładów,

  • straszenia konsekwencjami „na zapas”,

  • porównań do rodzeństwa lub rówieśników,

  • bagatelizowania uczuć („to nic takiego”),

  • przesłuchiwania zamiast rozmowy,

  • rozmów w złości lub pod wpływem silnych emocji.

Co wzmacnia relację z nastolatkiem?

  • codzienne, nawet krótkie rozmowy,

  • zainteresowanie światem dziecka (bez ocen),

  • jasne, ale elastyczne granice,

  • docenianie starań, nie tylko efektów,

  • dostępność dorosłego w trudnych momentach.

Silna relacja z rodzicem to jeden z najważniejszych czynników chroniących młodych ludzi przed zachowaniami ryzykownymi.

Kiedy warto poszukać wsparcia?

Jeśli zauważasz:

  • nagłe zmiany zachowania lub nastroju,

  • wycofanie społeczne, spadek wyników w nauce,

  • agresję, impulsywność, częste kłamstwa,

  • sygnały używania substancji psychoaktywnych

Gdzie szukać pomocy?

Dla rodziców:

  • Pomarańczowa Linia (801 140 068): Specjalistyczna infolinia dla rodziców, którzy mają problemy z dziećmi używającymi substancji psychoaktywnych, oferująca wsparcie psychologiczne i materialne.

  • Telefon Zaufania „Uzależnienia” (800 199 990): Dla członków rodzin z problemem uzależnienia od substancji (alkohol, narkotyki) i dla samych osób uzależnionych, oferująca wsparcie, informacje i pomoc. 

Dla dzieci i młodzieży:

  • 116 111: Całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży w kryzysie psychicznym, oferujący rozmowę, wsparcie i porady, z dyżurami psychologów i psychiatrów (w niektórych miastach, jak Toruń).

  • 800 12 12 12: Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka, gdzie mogą dzwonić również dorośli, aby zgłosić problemy dzieci. 

Pamiętaj!

  • Rozmowa jest skuteczniejsza niż zakaz.”

  • Najpierw relacja – potem zasady.”

  • Słuchanie to też forma pomocy.”

  • Rodzic nie musi być idealny – wystarczy, że jest obecny.”

Rodzic nie musi znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Najważniejsze, by nastolatek wiedział, że może przyjść, porozmawiać i otrzymać wsparcie, nawet w trudnych sytuacjach.

Granice i konsekwencje – jak budować poczucie bezpieczeństwa u dziecka i nastolatka

Wychowanie dziecka to nie tylko okazywanie miłości i wsparcia, ale także stawianie jasnych granic. Dzieci i nastolatki potrzebują zasad, aby czuć się bezpiecznie, rozumieć świat i uczyć się odpowiedzialności za własne decyzje. Granice nie są karą — są formą troski.

Brak granic lub ich niekonsekwentne stosowanie może prowadzić do poczucia chaosu, trudności w kontrolowaniu emocji oraz zachowań ryzykownych.

Czym są granice wychowawcze?

Granice to jasne i zrozumiałe zasady, które określają:

  • co jest dozwolone,

  • czego nie akceptujemy,

  • jakie są konsekwencje zachowań.

Dobrze postawione granice:
dają dziecku poczucie bezpieczeństwa,
uczą odpowiedzialności,
pomagają regulować emocje,
budują szacunek do innych.

Granice a kary – ważna różnica

  • Kara ma na celu ukaranie i często wzbudza lęk lub bunt.

  • Konsekwencja uczy związku przyczyna–skutek i pomaga dziecku zrozumieć skutki własnych działań.

Konsekwencje powinny być:

  • adekwatne do sytuacji,

  • zapowiedziane wcześniej,

  • możliwe do wykonania,

  • stosowane konsekwentnie.

Jak stawiać granice w sposób wspierający?

  1. Mów jasno i konkretnie – bez długich wyjaśnień i wykładów.

  2. Dostosuj zasady do wieku dziecka – inne dla młodszego dziecka, inne dla nastolatka.

  3. Daj wybór w ramach granic – to uczy samodzielności.

  4. Bądź konsekwentny/a – zmienne zasady powodują niepewność.

  5. Zachowuj spokój – granice stawiane w złości tracą swoją funkcję.

Najczęstsze błędy popełniane przez dorosłych

  • zbyt częste zmienianie zasad,

  • ustępowanie „dla świętego spokoju”,

  • stawianie zbyt wielu zakazów,

  • grożenie konsekwencjami, których nie da się zrealizować,

  • brak wspólnego frontu dorosłych.

Granice w okresie dorastania

Nastolatki potrzebują więcej autonomii, ale nie braku zasad. W tym wieku szczególnie ważne jest:

  • wspólne ustalanie reguł,

  • rozmowa o odpowiedzialności,

  • zaufanie połączone z kontrolą,

  • stopniowe poszerzanie swobody.

Granice w okresie dorastania pomagają młodym ludziom bezpiecznie oddzielać się od dorosłych.

Kiedy warto poszukać wsparcia?

Jeśli mimo jasnych zasad pojawiają się:

  • agresja,

  • brak kontroli emocji,

  • częste łamanie zasad,

  • zachowania ryzykowne,

warto skonsultować się z pedagogiem, psychologiem szkolnym lub specjalistą.

Palenie papierosów: fakty, zagrożenia i wsparcie w walce z nałogiem

Palenie papierosów i inne nałogi to poważne zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego, szczególnie u dzieci i młodzieży. Wczesne sięganie po używki zwiększa ryzyko trwałego uzależnienia oraz wielu chorób, m.in. nowotworów, chorób serca i układu oddechowego.

Negatywne skutki palenia dla organizmu

Palenie papierosów wpływa na niemal każdy narząd w ciele, powodując:

  • uszkodzenia płuc – rozedma, rak płuc, przewlekły kaszel, duszność, częste infekcje,

  • choroby układu sercowo-naczyniowego – nadciśnienie, miażdżyca, zawał serca, udar mózgu,

  • osłabienie układu odpornościowego – większa podatność na infekcje,

  • zaburzenia układu nerwowego – uzależnienie od nikotyny, problemy z koncentracją, podwyższone napięcie nerwowe,

  • problemy ze skórą – przedwczesne starzenie się, zmarszczki, bladość, słabe gojenie się ran,

  • problemy z jamą ustną – choroby dziąseł, przebarwienia zębów, ryzyko raka jamy ustnej, nieprzyjemny zapach,

  • wpływ na płodność i rozwój dziecka – utrudnienia w poczęciu, większe ryzyko powikłań ciążowych i niska waga urodzeniowa

  • ogólne osłabienie organizmu – zmniejszona wydolność fizyczna, uczucie zmęczenia.

Co się dzieje z organizmem po rzuceniu palenia?

Już od pierwszych godzin i dni po zaprzestaniu palenia zaczynają działać procesy regeneracyjne:

  • po 20 minutach: obniża się ciśnienie krwi i puls, poprawia krążenie krwi,

  • po 8 godzinach: poziom tlenku węgla we krwi wraca do normy, krew lepiej transportuje tlen,

  • po 24 godzinach: zmniejsza się ryzyko zawału serca,

  • po 48 godzinach: poprawia się smak i węch, nerwy zaczynają się regenerować,

  • po 2-12 tygodniach: krążenie krwi znacznie się poprawia, łatwiej się oddycha, wydolność fizyczna rośnie,

  • po 1 roku: ryzyko chorób serca spada o połowę,

  • po 5-15 latach: ryzyko udaru i nowotworów drastycznie maleje,

  • po 10-15 latach: ryzyko raka płuc zbliża się do poziomu osoby niepalącej.

Jak rozmawiać o nałogach z dziećmi i nastolatkami?

  • Słuchaj uważnie i z empatią,

  • Nie moralizuj ani nie strasz, lecz podawaj rzetelne informacje,

  • Podkreślaj, że rzucenie palenia jest możliwe i przynosi szybkie korzyści zdrowotne,

  • Wspieraj w radzeniu sobie ze stresem i presją rówieśniczą,

  • Bądź przykładem zdrowego stylu życia.

Dlaczego warto wspierać dzieci i młodzież, by nie zaczynały palić?

  • Uzależnienie od nikotyny jest bardzo silne i trudne do przezwyciężenia,

  • Im później zaczyna się palić, tym większa szansa na całkowite uniknięcie nałogu,

  • Zdrowie i dobre samopoczucie na całe życie zaczyna się od świadomych wyborów już w młodości.

Gdzie szukać pomocy?

  • Pedagog lub psycholog szkolny,

  • Program Fred Goes Net – program wczesnej interwencji skierowany do osób w wieku 13-19 lat, które eksperymentują lub zażywają szkodliwe substancje: 884 850 850.

Przejdź do treści